Pattth

Pattth, Hint sinemasının Malayalam dilindeki ilginç ve özgün yapımlarından biridir. Jithin Issac Thomas tarafından yazılan ve yönetilen bu film, geleneksel anlatı tarzlarının dışına çıkan, müzik, hafıza ve kültürel aidiyet temalarını mizahi ve sorgulayıcı bir biçimde işleyen bir drama olarak 2024’te 29. Uluslararası Kerala Film Festivali (IFFK) 2024’te tanıtıldı ve sinema çevrelerinden olumlu tepkiler aldı. Daha sonra filme olan ilgi üzerine, 6 Haziran 2025’te manoramaMAX platformunda dijital yayınlandı.

Film, ana karakter Unni adlı genç bir videographer’ın beklenmedik bir olayla karşılaşmasıyla başlar. Unni, nadir tribal bir şarkının yer aldığı bir seyahat vlog’unu düzenlemekle görevlendirilir. Bu şarkı Kenya’daki yerel bir topluluğa aittir ve bölge halkı arasında bilinen eski bir ezgiyi temsil eder. Ancak işin ilginç yanı, Unni’nin büyükannesinin bu şarkıyı daha önce hiç duymamasına rağmen tanıması ve ezgiyi kendi sözleriyle söyleyebilmesidir. Bu durum başta sadece ailesi için şaşırtıcıdır; fakat video sosyal medyada paylaşıldıktan sonra, ülke genelinden insanlar şarkıyı tanıdıklarını iddia etmeye başlarlar.

Olayın bu kadar geniş bir yankı uyandırması, Unni’yi ve onun belgeselci sevgilisi Anupama’yı şarkının kökenini araştırmaya sevk eder. İkili, şarkının nereden geldiğini keşfetmek için hem sosyal medyada yayılmış izleri hem de gerçek dünyadaki insan anlatılarını takip ederek Kerala’nın farklı köy ve kasabalarına bir çeşit mini belgesel yolculuğu yapar. Bu süreç boyunca tanıştıkları herkes, şarkının kendi kültürlerinde farklı bir anlamı ve hikâyesi olduğunu iddia eder. Bir kişi şarkının bir aşk hikâyesine ait olduğunu öne sürerken, bir başkası onu dini bir ilahi olarak tanımlar; bir öğretmen başka bir anlam yüklü versiyonunu paylaşır ve hatta bir oto sürücüsü, ezginin balıkçılık ritüelleriyle ilgili olduğunu iddia eder.

Film, bu arayışı sadece bir gizemin peşinde koşmak olarak ele almaz; aynı zamanda insan hafızası, kolektif kültür ve müzik ile aidiyet arasındaki bağ üzerine de derin bir sorgulama yapar. Her karakterin şarkıya yüklediği farklı anlam, aslında insanların kendi deneyim ve geçmişlerini evrensel bir ezgiye nasıl yansıttığını gösterir. Yönetmenin seçimiyle, belgesel tarzı anlatım ve karakterler arası diyaloglar hem mizahi hem de düşündürücü bir ton yakalar.

Öte yandan film sadece bir müzik gizemiyle sınırlı kalmaz; Unni ve Anupama arasındaki ilişki de film boyunca izleyiciye sunulur. Bir yandan ortak bir görev üstlenmiş olmalarına rağmen farklı bakış açıları ve mizah anlayışları arasında geçen diyaloglar, modern ilişkilerin gerçekçi bir portresini çizerek filmin insani yönünü güçlendirir. Bu bakımdan film, drama ve mizahı dengeli bir şekilde harmanladığı kadar, karakter gelişimine de önem veren sıcak bir anlatı sunar.

Teknik açıdan bakıldığında, filmin görüntü yönetimi ve ses tasarımı da övgü almıştır. Belgesel parçalarında kullanılan görsel stil farklılaştırılmış kareler, anlatının geçmiş ile günümüz arasında gidip gelmesine ve şarkının kolektif hafıza üzerindeki etkisine katkı sağlar. Film, ciddi bir cevap bulmak yerine sorularla izleyiciye açık bir son bırakarak, bazen bir şarkının bir toplumun belleğinde yankılandığı kadar değerli olabileceğini vurgular.

Sonuç olarak Pattth, basit bir gizemden yola çıkan, ama altında kültürel kimlik, müzik ve hafıza temasını işleyen, samimi ve merak uyandıran bir film deneyimi sunar. Geleneksel anlatı formatlarının dışına çıkarak farklı seslerin bir araya geldiği bu çalışma, Hint sinemasındaki yenilikçi yapımlar arasında dikkat çeker.